Yanıcılık Sınıfları ve Denklikleri

Yapı malzemelerinin yanıcılık sınıflarına göre TS EN 13501 ile TS 1263 denklikleri.

Döşemeler dışındaki yapı malzemeleri için yanıcılık sınıfları (TS EN 13501'e göre)

Yanıcılık sınıfı Tanımı
A1 A1 sınıfı malzemeler, tam gelişmiş yangını da kapsayan yanmanın herhangi bir kademesinde yanmaya katkıda bulunmazlar. Bu nedenle, otomatik olarak bu malzemelerin daha aşağı sınıflar için belirlenen tüm özellikleri yeterince sağladığı kabul edilir.
A2 TS EN 13823'e göre B sınıfı için belirlenen kriterleri sağlar. İlave olarak, tam gelişmiş yangın şartı altında bu malzemeler yangın yükü ve yangın gelişmesine önemli ölçüde katkıda bulunmamalıdır.
B C sınıfı için belirlenen kriterlere ilave olarak daha ağır şartları sağlar.
C D sınıfı için belirlenen kriterlere ilave olarak daha ağır şartları sağlar. Ayrıca tek alev başlıkla yapılan termal atak karşısında yanal alev yayılması sınırlı bir oranda kalmalıdır.
D E sınıfı kriterlerini sağlayan ve önemli ölçüde alev yayılması olmayan küçük bir alev atağı karşısında uzun bir süre direnç gösteren malzemeler. İlave olarak, yeterince tutulmuş ve sınırlı ısı açığa çıkaran tek yanan cisimle yapılan ısıl atak şartlarına dayanıklı olmalıdır.
E Önemli ölçüde alev yayılması olmayan küçük bir alev atağı karşısında kısa bir süre direnç gösteren malzemeler.
F Yangın performansı tayin edilmemiş ve A1, A2, B, C, D, E sınıflarından biri olarak sınıflandırılmayan malzemeler.

Duman oluşumu için ilave sınıflandırmalar

Sınıf Tanımı
s3 Duman üretimi açısından herhangi sınırlama olmayan
s2 Duman üretiminin artış hızı yanında toplam duman üretimi de sınırlandırılmış olan
s1 s2'den daha ağır kriterleri sağlayan

Yanma damlaları / tanecikleri için ilave sınıflandırmalar

Sınıf Tanımı
d2 Sınırlama yok
d1 Belirlenen bir süreden daha uzun sürede yanma damlaları/tanecikleri olmamalı
d0 Yanma damlaları/tanecikleri oluşmamalı

Döşemeler dışındaki yapı malzemeleri için yanıcılık sınıfları denklikleri

Malzemenin yanıcılık özelliği TS EN 13501-1'e göre TS 1263
Hiç Yanmaz A1 A1
Zor Yanıcı A2 - s1, d0 A2
Zor Alevlenici B, C - s1, d0 B1
Zor Alevlenici A2 - s2, d0 · A2, B, C - s3, d0 B1
Zor Alevlenici A2, B, C - s1, d1 · A2, B, C - s1, d2 B1
Zor Alevlenici (en az) A2, B, C - s3, d2 B1
Normal Alevlenici D - s1, d0 · D - s2, d0 · D - s3, d0 · E B2
Normal Alevlenici D - s1, d2 · D - s2, d2 · D - s3, d2 B2
Normal Alevlenici (en az) E - d2 B2
Kolay Alevlenici F B3

(1) Bu tablolar, malzemelerin yanıcılık özelliklerine göre TS EN 13501-1 ve TS 1263'de verilen malzeme yanıcılık sınıflarını gösterir. TS 1263'de verilmiş olan yanıcılık sınıflarına sahip yapı malzemelerinin, TS EN 13501-1'de verilen yanıcılık sınıflarına denkliği için, o yapı malzemelerinin TSE EN 13501-1'de belirtilmiş olan ilgili sınıfa ait test Standartları koşullarını sağlaması gerekir.

(2) Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106/EEC) kapsamında, ilgili AB komisyonu kararları ile ortaya konulmuş, uyumlaştırılmış standartlara tâbi yapı malzemelerinin uyacakları Avrupa Sınıflarıdır.

Isı ve Ses Yalıtımı

Isı yalıtımı

Panelin ısı geçirme katsayısını (U) belirleyen iki şey vardır: çekirdeğin ısıl iletkenliği (λ) ve kesitin kalınlığı. Aynı kalınlıkta farklı çekirdekler farklı sonuç verir.

Çekirdek Isıl iletkenlik (λ)
Poliüretan · PUR / PIR 0,022 W/mK
Taşyünü 0,045 W/mK
EPS 0,050 W/mK

Poliüretan, taşyününün yaklaşık yarısı kalınlıkta aynı yalıtımı verir. Bu, aynı U değeri için daha ince kabuk, daha hafif panel ve taşıyıcı sistemde daha az çelik demektir.

Ürün bazındaki değerler her ürün sayfasının teknik tablosunda.

Ses yalıtımı ile ses yutumu aynı şey değildir

İki ayrı problem, iki ayrı çözüm:

  • Ses yalıtımı, sesin bir hacimden diğerine geçmesini engellemekle ilgilidir ve büyük ölçüde kütle işidir. Panel kalınlığı ve sac ağırlığı belirleyicidir.
  • Ses yutumu, sesin aynı hacim içinde yankılanmasını azaltmakla ilgilidir ve yüzey işidir. Bunun için iç sacı delikli akustik paneller kullanılır: delik, sesi çekirdeğe ulaştırır, çekirdek yutar.

Kapalı hücreli poliüretan ses dalgasını içine almaz, bu yüzden akustik panellerde taşyünü veya hibrit çekirdek kullanılır.

Metal, Kaplama ve Renk

Sac ve kaplama

Panelin dış yüzeyi, sacın kendisi değil üzerindeki katman tarafından korunur: önce galvaniz, sonra boya. İkisinin kalınlığı, panelin bulunduğu ortamda kaç yıl dayanacağını belirler.

Kaplama Nerede
Polyester İç bölgeler, standart atmosfer
PVDF Kıyı bölgeleri, yüksek UV, agresif atmosfer
Plastisol Mekanik aşınmanın yüksek olduğu alt kotlar
DPF Koruyucu film gerektiren uygulamalar

Renk deformasyonu

Boyalı yüzey zamanla renk değiştirir; bu bir kusur değil, malzemenin davranışıdır. Hızını üç şey belirler:

  • Kaplama tipi. PVDF, polyestere göre belirgin biçimde daha yavaş solar.
  • Renk. Koyu ve doygun renkler açık renklerden daha hızlı solar; kırmızı ve mavi tonlar en hassas olanlardır.
  • Yön ve iklim. Güneye bakan cephe ile kuzeye bakan cephe aynı yılda aynı noktada olmaz.

Bir cephede sonradan panel değiştirilecekse, yeni panelin rengi eskisiyle birebir tutmaz. Onarım ihtimali olan projelerde baştan bir miktar yedek panel alınması ve aynı koşullarda saklanması önerilir.

Renk seçimi RAL kartına göre yapılır; standart üretim rengi RAL 9002'dir.

Boyutsal kararlılık

Panel, sıcaklıkla genleşir ve büzülür. Dış sac ile iç sac farklı sıcaklıkta olduğunda panel hafifçe kamburlaşır; koyu renkli ve uzun paneller bunu daha çok gösterir.

Bu yüzden bağlantı elemanı deliği panelin genleşmesine izin verecek şekilde açılır ve panel taşıyıcıya rijit biçimde kilitlenmez. Genleşme payı bırakılmayan uzun panellerde vida deliği zamanla ovalleşir.